Kill your darlings

‘Het verhaal van je verleden lees je over en over again…’

Hoe schrijf je een nieuw verhaal over je toekomst? Je heden? Zonder invloed van het verleden. Is dat überhaupt mogelijk?

Ik schreef in mei een blog over een nieuwe gewoonte aanwennen. Het leek een kwestie van 3 weken volgens mijn research. En ik kwam ook aardig in een nieuw ritme een tijd. Maar dan kan er iets gebeuren, wat je uit balans brengt, en ineens is de nieuwe gewoonte geen gewoonte meer. Zijn andere automatismes in mijn gedrag ineens weer ‘in charge’! Hoe komt dat? En wat doe ik eraan?

Ergens zijn automatismes fijn, ze kosten veel minder energie dan iets nieuws leren. Nieuwe niet ingesleten weggetjes in onze hersenen willen ontdekken en volgen is vermoeiend voor het brein. De ingesleten olifantenpaadjes zijn zoveel makkelijker begaanbaar… en ze zijn er toch niet voor niets? Ik praat het goed, doe alsof die olifantenpaadjes beter zijn dan de nieuwe… maak dat mijzelf wijs…

Het zijn de slechte (niet helpende) gewoontes, olifantenpaadjes, die we juist willen verbannen, ontwijken. We willen nieuwe dingen ontdekken en nieuwe wegen begaan, maar… ze zijn zo lekker, zo easy, zo slapend… je kan ze dromend bewandelen, je merkt vaak niet eens dat je weer je oude routes volgt!

Het zijn de blinde vlekken bij onszelf, en soms de dingen die we onze partner, en geliefden, vaak verwijten en die hij/zij ook niet van zichzelf ziet. De pot verwijt de ketel…

Ik wil onderzoeken waar mijn blokkades liggen. Iets probeert mij tegen te houden om nieuwe wegen in te slaan, om bij mijn onschuldig kindzijn, mijn jeugddromen te komen. Wat waren ze, wat wilde ik vroeger voor ‘anders’ worden als ik later groot zou zijn? Waarom herinner ik ze niet? Blijkbaar is er iets in mijn hersenen dat mij belemmert het te zien. Wat houdt mij tegen?

Ik denk dat het the ghost of the past is: het zijn de ‘demonen’ : de nare ervaringen en confrontaties die mij toentertijd hard en pijnlijk wakker maakte aan de realiteit (gepest worden, een onveilig thuis, teleurgesteld in mijn hartsvriendschap). Daarom doet de realiteit me pijn. Nee, de realiteit dééd mij pijn, en mijn hersenen denken dat ik daar nu nog steeds bescherming tegen nodig heb.

“Wat houdt me tegen?”: die vraag stel ik mijzelf altijd, een echt antwoord komt er nooit… Maar! ik besef mij dat ÍK het ben die mij tegenhoudt.

Wat verstoort mijn positieve energie? Wat is die negatieve energie die nog rondwaart in mij, net als ‘demonen’. Ik merk dat ik stiekem aan ze gehecht ben. Ik houd op een-of-andere manier wel van, IK houd ze vast. They are the darlings that need to be killed, kill your darlings!

Hoe bevrijd je je van je ‘darling-demonen’ waar je zo gehecht aan bent? Tegenovergestelde van gehecht is onthecht. Het gaat dus om loslaten, onthechten, van patronen die je je vaak niet eens bewust bent, dus hey! IK kan ze loslaten!!

Dus stap 1 is: bewustwordingbewustwordingbewustwording

Positief benaderd betekent dit bewustworden van wat je inspireert! Van de dingen die je blij maken, van wat je energie brengt. Het is helpend om méér te doen van de dingen die ons inspireren om boven onszelf uit te stijgen.

Aan de andere kant is ‘t helpend bewust te worden van dingen die je teveel energie kosten, waar je energielek zit. Waar je niet blij van wordt, wat je een rotgevoel geeft. Het is helpend je bewust te worden van je gevoelens. Soms voel je je rot en doodmoe en weet je niet waarvan? Het is nuttig jezelf te bevragen en te ontdekken waar het vandaan komt. Zo kom je erachter waar je energie verliest.

Stap 2: Acceptatie: Door eerst te zien dat het je ‘darlings’ zijn, dat je van ze houdt, dit te accepteren.

Stap 3: Loslaten: oefen met ze te leren loslaten door meditatiemeditatiemeditatie. Mindfullness komt hier zeker om de hoek kijken.

Voor mij zijn helpende dingen: kunst kijken en maken, een filosofische gesprek met mijn man, een film of boek die me raakt, yoga, mindfullness, maar ook niks doen, niks nuttigs bedoel ik daarmee, luieren 😉

Het zijn de stiltes in de muziek die de muziek maken, niet de noten 😉

Wat zijn jouw ‘darlings’ wat belemmert jou? En kan je ze zien , kan je ze dan ook volledig accepteren? Beseffen dat ze je ooit tot dienst geweest zijn? Dat ze nuttig wàren, en dat ze je nu nie temeer dienen, en je ze dus los mag laten?

Wat was het voor jou?

Wat werkt vóór jou nu?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s