10% wat je overkomt, 90% hoe je daar mee omgaat

IMG_0203 Het leven zou 10% zijn wat je overkomt en 90% hoe je daar zelf mee omgaat (Charles R.Swindoll, red.). 

Dit is een quote die ik op posters op mijn werk (waarover later meer) regelmatig tegenkom. Hij zet mij erg aan het denken, is dat zo? Is dat écht waar?

Zelf heb ik in het leven vanálles mee gemaakt, positief en negatief, regelmatig ook wel in het extreme, waardoor het voelde alsof het 90% was wat mij overkwam en slechts 10% invloed daarop kon uitoefenen. Echter ik heb in mijzelf altijd een drive gevoeld om de situatie beter te maken. Veel gebrek aan zelfvertrouwen dacht ik te hebben, maar op dit gebied blijkbaar niet. Ik geloof dat je zelf inderdaad veel invloed kan hebben op hoe je leven eruit ziet.  Nu wel. De titel van mijn blog verwijst naar deze filosofie van mij: je geeft zelf je eigen leven vorm! Ja, jij daar aan de andere kant van het scherm 😉 Jij hebt de touwtjes in handen van het wezen ‘IK’. Tuurlijk, soms duwen en trekken andere mensen ook aan die touwtjes, maar de controller is in jouw eigen hand. In dit blog wil ik graag met jullie hierover nadenken. Er is een kleine kanttekening, want dit blog gaat over persoonlijke ontwikkeling -liever groei- dus het kan zijn dat mijn filosofieën ook evolueren.
Om een voorbeeld te geven: overlevingsstrategieën.
Ken je ze? Weet je hoe ze je kunnen dienen? En hoe ze je kunnen dwarszitten?
We hebben ze allemaal, ja echt iedereen heeft ze , of eigenlijk gebruikt ze.
Een paar wereldberoemde Overlevingsstrategieën (BO’s): Fight, Flight, Freeze, oftewel Vechten, Vluchten en beVriezen.
Neem mij: in mijn lagere schooltijd werd ik veel gepest, mijn strategieën waren vluchten en bevriezen. Het eerste bestond vooral uit risicovolle situaties vermijden. En in het tweede werd ik zo goed, dat ik bijna onzichtbaar werd. Ik was altijd stil, bewoog niet, zei niks waarop ik afgerekend kon worden en maakte mij klein. In die tijd dienden die strategieën mij, want hierdoor waren er minder incidenten. Maar later op de middelbare school werden ze een last. Als je Gymnasium gaat doen, wordt je geacht te laten zien wat je in huis hebt. Maar ik heb letterlijk de 1e 2 klassen geen woord gezegd. Er waren veel kinderen die niet eens wisten wie ik was, dàt ik er was. Door mijn stilte en terughoudendheid en angst om te shinen, liet ik niks zien en konden de leraren dus ook niet mijn potenties zien. Ik ging naar een andere school, een lyceum en deed de 2e klas over op het VWO. Ineens was ik de oudste en in mijn beleving misschien ook wel de slimste van de klas, en ik besloot dat de oude BO’s mij niet meer diende. Ik schudde ze letterlijk al tijdens dat eerste schooljaar van mij af, mat mijzelf een punklook aan met roodgeverfd haar, zwarte kleding en enge oorbellen, en besloot elke leraar het leven zuur te maken (dat hadden ze in mijn ogen nl. Al mijn hele leven tegen mij ook gedaan, er was slechts een enkeling die het voor mij op had genomen). Welke BO is dit denken jullie?

Juist, vechten ;-D
Handig soms hè, die psychologische inzichten.

Ik ben benieuwd naar jullie reacties. Welke hebben jou gediend of zitten je momenteel dwars?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s